ایمنی و بهداشت محیط زیست

1) ترکيبات معدنی:

کلرور  سديم وكلرور  منيزيم طعم شوری و يا تلخی به آب می دهد.

 وجود بيش از حد آهن و منگنز طعم فلزی به آب می دهد.

گازهای محلول مانند متان، H2s  در ايجاد طعم و بو موثر است. وجود اکسيژن محلول باعث گوارايی آب می شود.

2) ترکيبات شيميايی آلی:

- کلر و ترکيبات آن در اثر وجود ترکيبات فنلی، تشکيل کلروفنلها را خواهند داد که باعث نامطبوع شدن کيفيت آب خواهد شد. کلر بعضی از ترکيبات اسيدآمينه را به آلدئيد تبديل می کند که توليد بو می کنند مانند متيل پروپانول و متيل بوتانول.

- فنيل استالدئيد هم بر اثر فعاليت متابوليکی قترچها ايجاد می شود. 

- نفت و برخی از ترکيبات شيميايی هيدروکربنی.

- مصرف زياد از حد حشره کش ها، آفت کش ها و علف کش ها

- پساب های صنعتی و فاضلاب های شهری و روستايی

- ترکيبات ضد عفونی کننده و پاک کننده ها

3) عوامل بيولوژيکی: جلبکها، پلانکتون ها، اکتينوميست ها.

1) جلبک های مولد طعم و بو:

جلبک های سبز آبی: مانندسيانوفيتا، آنابنا ،آناسيستيس و اوسيلاتوريا ک باعث موارد زير می گردد:

-  به آب بوی کپکی و ماندگی داده و طعم آنرا نامطلوب می کند.   

- باعث بد رنگ شدن بدنه منابع آب

-  باعث ته نشين شدن املاح کلسيم و منيزيم و ايجاد رسوب

- رشد در آبهای سخت و PH بالا.

- بر اساس مطالعات انجام گرفته توسط AWWA حدود 40% طعم و بو در سيستم آبرسانی توسط اين گروه ايجاد می گردد.

2) دياتومه ها ( Bacillariophyta  ):

جلبک های تک سلولی اند که دارای ديواره سيليسی و به رنگ قهوه ای طلايی اند.

- آستريونلا ( بوی ماهی و عطری )، تابلاريا ( بوی بد و نامطبوع ).

- در کف منابع آب ايجاد رسوب خاک های دياتومه ای می کند.

- حدود 21%  بوهای آب ناشی از اين گروه می باشد.

3) جلبک های سبز ( Cholorophyta  ):

- کلرلا، کلادوفورا، زيگنما و آسپيروژير نمونه هايی از اين گروه می باشد.

- دارای کلروفيل همراه با کاراتن و گزانتوفيل

- گونه هايی از اين گروه باعث ايجاد کف در آبگيرها می شوند.

- در آبهای ساکن، متحرک و حتی در آبشارها رشد می کنند.

-  20% طعم و بو در سيستم های آبرسانی مربوط به اين گروه می باشد.

ترکيبات بدبوی ايجاد شده توسط جلبک ها:

- ترکيبات فنلی: که با کلر ترکيب بد بوی کلروفنل را ايجاد می کند.

- ترکيبات سولفوردار و مرکاپتانها.

- آلکن ها: مانند: الکل های آليفاتيک، آلدئيدها، استن ها و استرها.

- از پيکره دياتومه ها، آلدئيدهای N-Hezanal و N-Heptanal استخراج شده که به آب بوی ماهی می دهند.

- ترکيبات Geosmin و MIB  که بدترين بو( بوی خاکی و کپکی )  را ايجاد می کنند، توسط جلبک های سبز آبی ايجاد می گردند